به صورت خلاصه می توان گفت گلودرد یک بیماری شایع دوران کودکی است. بیشتر آنها جدی نیستند و خود به خود از بین می روند. گلودرد مسری است، به این معنی که از فردی به فرد دیگر منتقل می شود و می تواند توسط انواع مختلفی از میکروب ها مانند ویروس ها یا باکتری ها ایجاد شود. علائم همراه با عفونت گلو شامل درد، تب و تورم غدد گردن است. اگر سرفه یا احتقان بینی نیز وجود دارد، به احتمال زیاد یک علت ویروسی است. ویروس شایع ترین علت گلودرد در کودکان است و ممکن است بخشی از سرماخوردگی، آنفولانزا یا مونونوکلئوز معمولی باشد. آنتی بیوتیک ها برای عفونت های ویروسی فایده ای ندارند و به همین دلیل معمولاً در صورت مشکوک بودن به ویروس تجویز نمی شوند. برخی از باکتری ها نیز می توانند باعث گلودرد شوند. گلودرد استرپتوکوکی به این معنی است که میکروب ایجاد کننده گلودرد یک باکتری استرپتوکوکی است. این ممکن است با کشت استرپتوکوکی یا آزمایش سریع استرپتوکوک در مطب تشخیص داده شود. این احتمال وجود ندارد که نوع دیگری از باکتری باعث گلودرد شود. آنتی بیوتیک ها برای عفونت های باکتریایی گلو بسیار موثر هستند.

لوزه ها و آدنوئیدها بخشی از سیستم دفاعی بدن هستند و زمانی که فردی گلودرد داشته باشد عفونی می شود. آنها از ما در برابر میکروب هایی که وارد بینی یا دهان ما می شوند محافظت می کنند. لوزه ها در پشت دهان در دو طرف پشت زبان قرار دارند. وقتی آلوده می شوند، معمولا بزرگ می شوند، قرمز می شوند و درد می کنند. گاهی اوقات هنگامی که آلوده می شوند، تغییر رنگ سفید روی سطح آنها ظاهر می شود. یک نوع خاص از عفونت لوزه ها، آبسه اطراف لوزه است. این زمانی اتفاق می افتد که عفونت لوزه مجموعه ای از چرک را در زیر لوزه تشکیل می دهد. اینها معمولاً نیاز به آنتی بیوتیک دارند. با این حال، گلودرد استرپتوکوکی یا ویروس ممکن است حتی در فردی بدون لوزه نیز رخ دهد. این میکروب ممکن است باعث عفونت پوشش داخلی گلو شود و مانند عفونت لوزه ها باعث قرمزی و سایر علائم شود.

آدنوئیدها در پشت گلو پشت کام قرار دارند. آنها به ندرت با نگاه کردن از طریق دهان قابل مشاهده هستند. عفونت‌های مکرر لوزه‌ها ممکن است به دلیل وجود میکروب‌ها در لوزه‌ها و آدنوئیدها با وجود درمان‌های آنتی‌بیوتیکی باشد.

چه باید کرد

اگرچه اکثر گلودردها خود به خود و بدون نسخه برطرف می شوند، اما زمانی که درد شدید است و حتی در بلع مایعات نیز مشکل زیادی وجود دارد، مراجعه به پزشک ضروری است. اگر کودک به دلیل عدم قورت دادن آب بدن دچار کم آبی شود، ممکن است عوارضی ایجاد شود. تب بالا، مشکل در تنفس، مشکل در باز کردن دهان، وجود خون در بزاق، یا آب‌ریزش آب دهان نیز نشانه‌هایی از نیاز به درمان پزشک هستند. گلودردی که بیش از 4-5 روز طول بکشد نیز باید ارزیابی شود.

برای کودکی که لوزه ها و آدنوئیدهای خود را دارد و عفونت های مکرر دارد، برداشتن لوزه و آدنوئید ممکن است مفید باشد. در زیر دستورالعمل های فعلی برای برداشتن لوزه ها و آدنوئیدها به دلیل گلودردهای مکرر آورده شده است:

1. 7 عفونت گلو در یک سال
2. 5 عفونت گلو در هر 2 سال
3. 3 عفونت گلو در هر 3 سال

اگرچه موارد فوق شاخص های خاصی از نیاز به جراحی هستند، اما عوامل دیگری ممکن است بر این تصمیم تأثیر بگذارند. شدت گلودرد، وجود آبسه، تب بالا، مشکل تنفسی همراه با عفونت و سایر عوامل ممکن است نشان دهنده نیاز به عمل جراحی باشد، حتی اگر تعداد مطلق عفونت ها چنین نباشد.